همینجوری, یادی از قدیم

به نام خداوند

 

کلاس دوم یا سوم بودم این کلاسوری که تو عکس دستم هست رو داشتم. روش عکس چندتا فوتبالیست بود که من هیچکدومشون رو نمیشناختم. وقتی میبردمش با خودم مدرسه چندتایی که فوتبالی بودن خیلی از کلاسوره خوششون میومد و اسم بازیکنا رو میگفتن، رود گولیت، مارادونا، کلینزمن و ...

 

هیچی دیگه بعدش کم کم به فوتبال علاقه بیشتر پیدا کردم و یه کمم شرمنده بودم از نشناختن ستاره های دهه 80 و 90 دنیای فوتبال :(

نو

به نام خداوند

 

برای اینکه تفاوت باشه، برای اینکه حس و نیروی مثبت رو حس کنی وقت گذاشتن لازمه. لازمه که حواست باشه کهنگی و کثیفی نمونه. ریفرش هرباره میخواد. زحمت داره اما می ارزه.

البته که میشه با هربار تمیز نکردن وسایل یا اتاق یا محل کار روال عادی زندگی رو داشته باشی، اما بی روحه. به ظاهر کار کوچیکی میرسه تمیز کردن هر روزه ولی

مثلاً تو اگه معلمی، نیازه که کلاست رو زنده و تمیز نگه داری. رکود و جاموندن بی روح میکنه همه چیز رو. اگه کارمندی باید میز کارت رو با چیزهایی که دوست داری از خسته کنندگی دربیاری. خونه زندگی آدم هم که جای خودش رو داره و انرژی گذاشتن برای اون در اولویته. رابطه ها رو باید مراقبت کرد تا سرد نشه. دوستا و آدمایی رو که دوستشون داریم باید بهشون بفهمونیم و نشون بدیم که برامون اهمیت دارن حتی با کارهای کوچیک اما با ارزش.

رمز تفاوت و بهتر بودن توی دقت در جزییات و انجام این کارهاست.